Prognozy pogody zapowiadały piękną pogodę, widok z kamer dostarczył pewności że pokrywa śnieżna jest odpowiednia. Rano o godzinie szóstej umówiliśmy się na granicy w Chyżnem skąd dalej razem pognaliśmy do Zuberca. Tam z samochodu przesiedliśmy się na wyciąg krzesełkowy którym dostaliśmy się w górne partie Spalonej Doliny skąd dalej na fokach i rakietach, mieszaną, snowboardowo narciarsko-speedridingową ekipą udaliśmy się w kierunku celu. czyli przełęczy miedzy wierzchołkami Salatyna

Salatyn

Po prawie dwu godzinnej, nierównej walce z kosówką dostaliśmy się pod stok Salatyna

 Przejście Spaloną Doliną

Gdzie urządziliśmy sobie mały biwak

Ekipa Powdera

Po tej krótkiej jakże przyjemnej przerwie rozpoczęliśmy mozolne podejście. Snieg był wyśmienity około 40 cm siadniętego puchu na twardym podkładzie, może nie były to wymarzone warunki do podejścia ale jeśli chodzi o zjazd to już sytuacja była wprost odwrotna.

Podejcie na Salatyna

W pobliżu grani warunki już nie były tak miodne, śnieg z puchu zamienił się w twardą nie przyjemną skorupę, która co prawda ułatwiała podejście ale również sprawiała że zjazd w tym miejscu zapowiadał się daleki od ideału.

Na przełęczy, gdzie urządziliśmy sobie przerwę przed jazdą panował spory tłok

Przłęcz po szczytem

Widoki z góry wynagrodziły trudy podejścia, a czekający nas zjazd był mega bonusem :)

Po krótkiej przerwie nie tracąc zbytnio czasu zapieliśmy narty, snowboardy i pognaliśmy na dół

Tekst i zdjęcia
Jan Olszyński